वाघ्याची वाडी - रोहिदास घळ - रोहिदास शिखरावरून सूर्योदय - माकडनाळ - वल्हीवरे - बाजारपेठेची वाट - दिवाणपाडा - वाघ्याची वाडी
रात्रीच्या गर्द अंधारात गाडी वाघ्याच्या वाडीकडे मार्गक्रमण करीत होती. आजपर्यंत विचारही न केलेली भटकंती आज घडणार असल्याने थंडीशी दोन हात करीत मंडळी आनंदात होती. माळशेज घाटातून उतरू लागल्यावर दोन्ही बाजूला काळ्या काळोखातही उंचच उंच गगनाशी भिडलेल्या डोंगरांच्या रांगा दिसू लागल्या . सावर्णे फाटा शोधात जेव्हा आम्ही तेथे पोहाचलो तेव्हा एक बाजूस महाकाय देवदौन्डया तर समोर हरिश्चंद्रगडाचा भलामोठा पसारा आणि त्यावर अवकाशात चढलेली चांदण्यांची झालर म्हणजे "क्या बाssssत है" असा नजारा होता. मूंबई वरून एक टीम येणार होती म्हणून थोडा वेळ तिथल्याच एका धाब्यावर थांबलो. तेवढ्या वेळात त्या ढाबेमालकाने कर्कश गाण्यांनी आम्हाला जेरीस आणले. ट्रेकभिडु जमले आणि वाघ्याची वाडी गावाच्या दिशेने आम्ही निघालो.
प्रत्येक वेळी हरिश्चंद्रगड मुक्कामी जातो तेव्हा तारामती शिखरावरून सूर्योदय पाहत आलो. कोकणकडा गेल्यावर "ते बघ! तो समोर डावीकडे सुळका दिसतोय तो रोहिदास यापलीकडे "रोहिदास" शी ओळख नव्हती. रोहिदास शिखरावरून कोकणकडा कसा अंतर्वक्र दिसत असेल याची उत्सुकता वाटायची. आज या शिखरावरून अरुणोदय बघावा आणि सकाळच्या शुचिर्भूत कोवळ्या किरणांनी न्हाऊन निघालेले अजस्त्र अश्या कोकणकड्याचे ते रूप डोळ्यात साठवावे यासाठी सर्व ट्रेकभिडु रात्रीच्या चढाईस एकमताने तयार झाले आणि बरोबर रात्रीच्या दहा वाजता आम्ही रोहिदास घळ चढाईस सुरुवात केली.
घोणस
चढाई चालू केल्यावर पहिल्या दहा मिनिटातच आमचा रस्ता क्रॉस करणारे घोणस पिल्लू दिसले. चला! ट्रेकची सुरुवात तर मस्त झाली. आता अजून काय काय दिसतंय बघत , एका हातात टॉर्च आणि दुसऱ्यात काठी असे स्वतःला सावरत नाळेची चढाई चालू होती. भर थंडीतही घाम पुसत, मध्ये पाण्याचे ब्रेक घेत आरामात जात होतो तेच एका दगडावर जणू आमचीच वाट बघत बसलाय असा चापड्या / बांबू पिट व्हायपर साप दिसला. याला बघताच आम्ही आमची वाट बदलून पुढे निघलो. मोठमोठाले बोल्डर्स , दगडे चढत सुमारे सहा तासांच्या सलग चढाईने आम्ही माकडनाळेच्या मुखाशी असणाऱ्या लिंगी सुळक्याला पोहोचलो. तेथून रोहिदासच्या पायथ्याशी एक मोठासा कातळ बघून थोडा वेळ विश्रांती घेतली.
रात्री रोहिदास शिखरावर जमलेले नक्षत्र
आसमंतात नक्षत्रे जुळून आली होती आणि रोहिदास शिखर या ताऱ्यांच्या वर्षावात उठून दिसू लागलेला. बोचऱ्या थंडीने बर्फासारखे थंड पडलेले हात शेकण्यासाठी मग शेकोटी लावली आणि तासभर त्याची ऊब घेत निवांत बसून राहिलो. सहा वाजता शिखराकडे प्रयाण केले. शिखराची चढाई पूर्ण घसाऱ्याची आहे आणि अंगावर आहे. पहाटेच्या गार वाऱ्यात आता पूर्वेकडे केशरी झालर उमटू लागलेली. पन्नास मिनिटात शिखरावर पोहोचलो आणि लागलीच सूर्यनारायण प्रकट झाले. थोड्याच वेळात समोर सह्याद्रीचे मनमोहक रूप झळाळू लागले. रोहिदास शिखरावर असणाऱ्या भैरोबाच्या ठाण्याचे वंदन करून फोटोग्राफी सुरु झाली. समोर नाफ्ता, डोमा , कलाडगड , सीतेचा डोंगर, कोकणकडा , तारामती डोळ्यात मावत नव्हते तर मागे सिंदोळ्यापासून किरडा, भोजगिरी, देवदौन्डया ते अगदी वऱ्हाडी सुळक्यांपर्यंत दुर्गदर्शन झाले. फोटो आवरून सुमारे नऊच्या सुमारास उतराई चालू केली आणि माचीवर पोटोबा करून सुळक्याचे दर्शन घेऊन माकडनाळेच्या नाळेत घुसलो.
रोहिदास शिखर
रोहिदास उतराई
रोहिदास माथ्यवरून नजारा
रोहिदास कडून माकडनाळ / शेंडी सुळक्याकडे जाताना
दोन वर्ष्यांपुर्वी माकडनाळेने चढाई करून बारा पायरी वाटेने आडराई उतरलो होतो तर आज माकडनाळेची उतराई करायची होती. मध्ये टेक्निकल पॅच लागतो तेथे गावातीलच एक वाट्याड्या घेतला होता त्याची मदत घेतली होती. असंख्य दगडांच्या राशीतून न हलणारे दगड वेचत त्यावर पाय ठेऊन नाळ उतरायची कसरत चालू झाली. अरुंद अश्या नाळेतून उतराई करताना प्रत्येक पाऊल जपून टाकावे लागते. माकडनाळ तुम्हाला मान वरती करण्याची संधीच देत नाही. अश्या वाटांनी भटकलो कि सहयाद्रीच्या राकट देशा . कणखर देशा , दगडांच्या देशा हे शब्द अगदी समर्पक वाटू लागतात. दोन असेच मोठे पॅच उतरून खाली आलो तेव्हा मागे वक्राकार कोकणकडा रौद्र भासत होता. दोन तासांच्या चालीने बेलपाडा पोहोचून वाटाड्याचा निरोप घेतला. येथून आता अजून तासाभराची चाल बाकी होती. बेलपाड्यातून पुढे निघून बाजारपेठेच्या वाटेने डोंगरात खिंडीत पोहोचलो आणि तिथें पुढे वाघ्याच्या वाडीला उतरलो आणि २० किंलोमीटर्सचा हा तगडा ट्रेक संपवला.
माकडनाळ
माकडनाळ
अश्या वाटांवर भटकताना दिसणारे सह्याद्रीचे रांगडे रूप हि केवळ डोळ्यात साठवण्याची गोष्ट. रोहिदास वरून दिसणारा अंतर्वक्र कोकणकडा, लिंगी सुळक्यापासून समोर दिसणारा सीतेचा डोंगर आणि नळीची वाट. अगदी बेलपाडा गावातून मागे नाफ्त्याचा उठवलेला कडा , माकडनाळेतून खोलवर दिसणारी नाळ अशी खासम खास खास निसर्गचित्रे. किती फोटो काढू आणि किती नको अश्या सगळ्या फ्रेम्स होत्या. असो ! तूर्तास फोटोंची मजा घ्या!
सागर
पोस्ट मधले काही फोटो ग्रुप मधील लोकांकडून साभार
